حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، أَخْبَرَنِي أَبُو أَيُّوبَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ فَلَمْ يُنْزِلْ قَالَ " يَغْسِلُ مَا مَسَّ الْمَرْأَةَ مِنْهُ، ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وَيُصَلِّي ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْغَسْلُ أَحْوَطُ، وَذَاكَ الآخِرُ، وَإِنَّمَا بَيَّنَّا لاِخْتِلاَفِهِمْ.
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ dan xotini bilan jima qilib, (lekin) maniy chiqmagan kishi haqida soʻradim. U zot: «U ayolning avratiga teggan joyni yuvsin, tahorat olsin, soʻng namoz oʻqisin», — dedilar. (Abu Abdulloh: ‹Gusl qilish ehtiyotroq va (bu) — eng oxirgi hukm›, — dedi.)