حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ خَرَجْنَا لاَ نَرَى إِلاَّ الْحَجَّ، فَلَمَّا كُنَّا بِسَرِفَ حِضْتُ، فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَبْكِي قَالَ " مَا لَكِ أَنُفِسْتِ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " إِنَّ هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ، فَاقْضِي مَا يَقْضِي الْحَاجُّ، غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ ". قَالَتْ وَضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نِسَائِهِ بِالْبَقَرِ.
Qosim ibn Muhammad (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha dedi: «Biz faqat haj niyatida yoʻlga chiqdik; Sarif (Makkadan olti mil naridagi joy)ga yetganimizda, men hayz koʻrdim. Men yigʻlab turganimda, Rasululloh ﷺ oldimga keldilar. U zot: ‹Senga nima boʻldi? Hayz koʻrdingmi?› — dedilar. Men: ‹Ha›, — dedim. U zot: ‹Bu — Alloh Odam qizlariga belgilagan narsa. Kaʼba tavofidan boshqa, hojilar qilgan hamma (amal)ni qilaver›, — dedilar». Oisha qoʻshimcha qildi: «Rasululloh ﷺ zavjalari nomidan sigir (qurbonlik) soʻydilar».