حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُتْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ إِنَّ أُنَاسًا كَانُوا يُؤْخَذُونَ بِالْوَحْىِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَإِنَّ الْوَحْىَ قَدِ انْقَطَعَ، وَإِنَّمَا نَأْخُذُكُمُ الآنَ بِمَا ظَهَرَ لَنَا مِنْ أَعْمَالِكُمْ، فَمَنْ أَظْهَرَ لَنَا خَيْرًا أَمِنَّاهُ وَقَرَّبْنَاهُ، وَلَيْسَ إِلَيْنَا مِنْ سَرِيرَتِهِ شَىْءٌ، اللَّهُ يُحَاسِبُهُ فِي سَرِيرَتِهِ، وَمَنْ أَظْهَرَ لَنَا سُوءًا لَمْ نَأْمَنْهُ وَلَمْ نُصَدِّقْهُ، وَإِنْ قَالَ إِنَّ سَرِيرَتَهُ حَسَنَةٌ.
Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Allohning Rasuli ﷺ hayot paytida (baʼzan) vahiy nozil boʻlishi bilan hukm qilinar edi, lekin endi (yangi vahiy) yoʻq. Endi biz sizlarni — oshkora qiladigan amallaringizga koʻra — hukm qilamiz; bas, biz bizning oldimizda yaxshi amal qiladigan kishiga ishonamiz va uni (oʻzimizga) yaqin tutamiz hamda uni — yashirincha aslida nima qilayotganini — soʻrab (hisob) talab qilmaymiz, chunki Alloh uni shuning uchun hisob-kitob qiladi; lekin biz — bizga yomon amal bilan kelgan kishiga — u oʻz niyati yaxshi edi, deb daʼvo qilsa ham — ishonmaymiz.