حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِجَنَازَةٍ، فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ " وَجَبَتْ ". ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا ـ أَوْ قَالَ غَيْرَ ذَلِكَ ـ فَقَالَ " وَجَبَتْ ". فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قُلْتَ لِهَذَا وَجَبَتْ، وَلِهَذَا وَجَبَتْ، قَالَ " شَهَادَةُ الْقَوْمِ، الْمُؤْمِنُونَ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الأَرْضِ ".
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ning oldidan bir janoza (marosimi) oʻtdi va odamlar marhumni maqtadi. Paygʻambar ﷺ: «(Jannat) vojib boʻldi», — dedilar. Soʻng boshqa bir janoza oʻtdi va odamlar marhum haqida yomon gapirdi. Paygʻambar ﷺ: «(Doʻzax) vojib boʻldi», — dedilar. Allohning Rasuli ﷺ: «Sizlar — bir-biringizga (yer yuzidagi) Allohning guvohlari(siz)», — dedilar.