حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ لَهُ وَلِعَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ائْتِيَا أَبَا سَعِيدٍ فَاسْمَعَا مِنْ حَدِيثِهِ. فَأَتَيْنَاهُ وَهُوَ وَأَخُوهُ فِي حَائِطٍ لَهُمَا يَسْقِيَانِهِ، فَلَمَّا رَآنَا جَاءَ فَاحْتَبَى وَجَلَسَ فَقَالَ كُنَّا نَنْقُلُ لَبِنَ الْمَسْجِدِ لَبِنَةً لَبِنَةً، وَكَانَ عَمَّارٌ يَنْقُلُ لَبِنَتَيْنِ لَبِنَتَيْنِ، فَمَرَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَسَحَ عَنْ رَأْسِهِ الْغُبَارَ وَقَالَ " وَيْحَ عَمَّارٍ، تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ، عَمَّارٌ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ وَيَدْعُونَهُ إِلَى النَّارِ ".
Ikrima (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Abbos unga va Ali ibn Abdullohga — Abu Saidning oldiga borib, uning baʼzi rivoyatlarini eshitishni — aytdi. Bas, ikkovi borib, Abu Said va uning ukasini — oʻzlariga tegishli bir bogʻni sugʻorayotgan holatda — (koʻrdi). U (Abu Said) ularni koʻrgach, ularning oldiga kelib, oyoqlarini bigʻib (tizzasini quchoqlab), kiyimiga oʻralgan holda oʻtirdi va: «(Paygʻambar ﷺ ning masjidi qurilishi paytida) biz masjid gʻishtini — bir martada bittadan — tashir edik; Ammor esa bir martada ikkitadan tashir edi. Paygʻambar ﷺ Ammorning yonidan oʻtdi va uning boshidan changni artib: ‹Alloh Ammorga rahm qilsin. Uni — bir isyonkor, tajovuzkor guruh oʻldiradi. Ammor ularni Allohga (itoatga) chaqiradi, ular esa uni (doʻzax) otiga chaqiradi›, — dedi», — dedi.