حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتِ
﴿ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ ﴾ قَالَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَيُّنَا لَمْ يَلْبِسْ إِيمَانَهُ بِظُلْمٍ فَنَزَلَتْ ﴿ لاَ تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴾Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: ‹Iymon keltirgan va oʻz iymonini zulm bilan aralashtirmaganlar...› degan oyat nozil boʻlganda, Paygʻambar ﷺ ning sahobalari: «Bizdan qaysi birimiz oʻz iymonini zulm bilan aralashtirmagan?» — dedi. Soʻng Alloh: ‹Allohga sherik qoʻshmang — albatta, shirk — katta zulmdir› (Luqmon, 13) — (degan oyatni) nozil qildi.