Sahih al-Bukhari 3581-hadis — oʻzbekcha tarjima | Hadislar

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ أَصْحَابَ، الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ، وَأَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَرَّةً ‏"‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ، وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ أَوْ سَادِسٍ ‏"‏‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ، وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلاَثَةٍ وَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَشَرَةٍ، وَأَبُو بَكْرٍ وَثَلاَثَةً، قَالَ فَهْوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي ـ وَلاَ أَدْرِي هَلْ قَالَ امْرَأَتِي وَخَادِمِي ـ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ، وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ، ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ، قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ ضَيْفِكَ‏.‏ قَالَ أَوَ عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ، قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ، فَذَهَبْتُ فَاخْتَبَأْتُ، فَقَالَ يَا غُنْثَرُ‏.‏ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا وَقَالَ لاَ أَطْعَمُهُ أَبَدًا‏.‏ قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنَ اللُّقْمَةِ إِلاَّ رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا حَتَّى شَبِعُوا، وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلُ، فَنَظَرَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا شَىْءٌ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لاِمْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ‏.‏ قَالَتْ لاَ وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهْىَ الآنَ أَكْثَرُ مِمَّا قَبْلُ بِثَلاَثِ مَرَّاتٍ‏.‏ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ، وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ الشَّيْطَانُ ـ يَعْنِي يَمِينَهُ ـ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً، ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ‏.‏ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ، فَمَضَى الأَجَلُ، فَتَفَرَّقْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ‏.‏ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ، غَيْرَ أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ، قَالَ أَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ‏.‏ وَغَيْرُهُ يَقُولُ فَعَرَفْنَا مِنْ الْعِرَافَةِ

Abdurrahmon ibn Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Suffa ahli — kambagʻal odamlar edi. Paygʻambar ﷺ bir marta: «Kimda ikki kishiga yetadigan taom boʻlsa, (ulardan) uchinchisini (oʻzi bilan) olib ketsin; va kimda toʻrt kishiga yetadigan (taom) boʻlsa, beshinchi yoki oltinchisini olib ketsin», — dedi (yoki shunga oʻxshash narsa dedi). Abu Bakr uch kishini olib keldi, Paygʻambar ﷺ esa oʻnta (kishini) oldi. Abu Bakr — oʻzining uch (kishilik) oila aʼzosi (yaʼni men, otam va onam) bilan (uyga keldi) (Rivoyatchi: Abdurrahmon: «Xotinim va — ham mening uyim, ham Abu Bakrning uyiga (xizmat qiladigan) umumiy xizmatkorimiz (bilan)», — deb aytdimi yoʻqmi, deb shubha qiladi). Abu Bakr kechki ovqatini Paygʻambar ﷺ bilan birga yeb, u yerda — xufton namozini oʻqiguncha — qoldi. U (uyiga) qaytib, yana — Allohning Rasuli ﷺ kechki ovqatini yeguncha — (oʻsha yerda) qoldi. Tunning bir qismi oʻtgandan keyin, u oʻz uyiga qaytdi. Xotini unga: «Seni mehmonlaringdan nima toʻsdi (yaʼni nega ular bilan boʻlmading)?» — dedi. U: «Ularga kechki ovqat berdingmi?» — dedi. U (xotini): «Ular — sen kelmaguningcha — kechki ovqatni (yeyishni) rad etdi. Ularga (taom) taqdim qilindi, lekin ular rad etdi», — dedi. Men (Abdurrahmon) yashirinishga (ketdim) va u: «Ey Gʻunsar (yaʼni nodon)!» — dedi; u Allohdan mening quloqlarim kesilishini soʻrab (qargʻab), meni koyidi. Soʻng u (mehmonlarga): «Marhamat, yenglar!» — dedi va: «Men buni (yaʼni bu taomni) hech qachon yemayman», — deb qoʻshdi. Allohga qasamki, biz qachon (taomdan) bir hovuch olsak, taom — ostidan — oʻsha hovuchdan koʻproq oʻsib chiqardi; to hamma toʻyguncha (yedi); va (shunda ham) ortib qolgan taom — dastlabki taomdan koʻproq edi. Abu Bakr — taom oʻsha (dastlabki) miqdorday yoki undan koʻproq ekanini — koʻrdi. U xotinini chaqirib: «Ey Bani Firosning singlisi!» — dedi. U: «Ey koʻzimning nuri! Taom — uch barobar koʻpaydi», — dedi. Abu Bakr undan yeya boshladi va: «U (yaʼni mening yemaslik qasamim) — shaytondan (gʻazab) edi», — dedi. U undan bir hovuch oldi va qolganini Paygʻambarga olib bordi. Bas, oʻsha taom Paygʻambar ﷺ ning oldida (qoldi). Biz bilan baʼzi odamlar oʻrtasida bir (sulh) ahdi bor edi; oʻsha ahd muddati tugaganda, u (zot) bizni — har biriga bir kishi boshchilik qiladigan — oʻn ikki guruhga boʻldi. Har bir boshliq qoʻl ostida qancha kishi boʻlganini Alloh biladi. Qisqasi, Paygʻambar ﷺ albatta har bir guruh bilan bir boshliq yubordi. Soʻng ularning hammasi oʻsha taomdan yedi.