حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ كَانَ الْمَسْجِدُ مَسْقُوفًا عَلَى جُذُوعٍ مِنْ نَخْلٍ فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا خَطَبَ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ مِنْهَا، فَلَمَّا صُنِعَ لَهُ الْمِنْبَرُ، وَكَانَ عَلَيْهِ فَسَمِعْنَا لِذَلِكَ الْجِذْعِ صَوْتًا كَصَوْتِ الْعِشَارِ، حَتَّى جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ.
Anas ibn Molik (Jobir ibn Abdullohdan) rivoyat qiladi: U Jobir ibn Abdullohning shunday deganini eshitdi: «Masjidning tomi — ustun vazifasini bajaruvchi xurmo tanalari ustiga qurilgan edi. Paygʻambar ﷺ xutba aytganda, oʻsha tanalardan biri yonida turardi — to u zot uchun minbar yasalguncha; (keyin) u (zot) oʻrniga undan (minbardan) foydalandi. Soʻng biz — xurmo tanasining homilador urgʻochi tuyaning ovozidek bir ovoz chiqarayotganini — eshitdik; to Paygʻambar ﷺ uning oldiga kelib, qoʻlini uning ustiga qoʻyguncha; soʻng u tinchidi».