حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا
﴿ إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ ﴾ بَنِي سَلِمَةَ وَبَنِي حَارِثَةَ، وَمَا أُحِبُّ أَنَّهَا لَمْ تَنْزِلْ، وَاللَّهُ يَقُولُ ﴿ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا ﴾Mana bu oyat biz haqimizda — Bani Salima va Bani Horisa haqida — nozil boʻldi: «Oʻshanda sizlardan ikki toifa (Bani Salima va Bani Horisa) zaiflashishga (orqaga qaytishga) niyat qilgan edi...» (Oli Imron surasi, 122). Men uning nozil boʻlmasligini istamayman, chunki Alloh: «...holbuki Alloh ularning valiysi (homiysi) edi» (Oli Imron surasi, 122) deydi.