وَقَالَ يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ " يَا عَائِشَةُ مَا أَزَالُ أَجِدُ أَلَمَ الطَّعَامِ الَّذِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ، فَهَذَا أَوَانُ وَجَدْتُ انْقِطَاعَ أَبْهَرِي مِنْ ذَلِكَ السَّمِّ ".
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Paygʻambar ﷺ oʻzlari vafot etgan kasalliklarida: «Ey Oisha, men Xaybarda yegan oʻsha taomning ogʻrigʻini hamon his qilib turibman; mana, oʻsha zahar(ning taʼsiri)dan abharimning (yurakdagi katta tomirimning) uzilishini his qilayotgan paytim (yetib keldi)», deb aytib turardilar.