حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يُدْنِي ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنَّ لَنَا أَبْنَاءً مِثْلَهُ. فَقَالَ إِنَّهُ مِنْ حَيْثُ تَعْلَمُ. فَسَأَلَ عُمَرُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَذِهِ الآيَةِ
﴿ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴾ فَقَالَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْلَمَهُ إِيَّاهُ، فَقَالَ مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ مَا تَعْلَمُ.(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Umar ibnul-Xattob (roziyallohu anhu) Ibn Abbosni (oʻziga) yaqin qilardi. Abdurrahmon ibn Avf unga: «Bizning ham uning kabi oʻgʻillarimiz bor (nega faqat uni yaqin qilasan)?» dedi. U (Umar): «Albatta u — sen bilgan (ilm) tomondan (yaqin qilinadi)», dedi. Soʻng Umar Ibn Abbosdan bu oyat — ‹Allohning nusrati va fath kelganida...› (Nasr surasi, 1) haqida soʻradi. U: «(Bu) — Rasululloh ﷺning ajali (vafoti)dir, Alloh uni u zotga bildirdi», dedi. Umar: «Men undan (bu suradan) sen bilgan (maʼno)dan boshqani bilmayman», dedi.