أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ رَاجَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ، وَمَا حَمَلَنِي عَلَى كَثْرَةِ مُرَاجَعَتِهِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَقَعْ فِي قَلْبِي أَنْ يُحِبَّ النَّاسُ بَعْدَهُ رَجُلاً قَامَ مَقَامَهُ أَبَدًا، وَلاَ كُنْتُ أُرَى أَنَّهُ لَنْ يَقُومَ أَحَدٌ مَقَامَهُ إِلاَّ تَشَاءَمَ النَّاسُ بِهِ، فَأَرَدْتُ أَنْ يَعْدِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَبِي بَكْرٍ. رَوَاهُ ابْنُ عُمَرَ وَأَبُو مُوسَى وَابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
(Ubaydulloh xabar berdi)ki, Oisha: «Men bu (Abu Bakrning imomligi) haqida Rasululloh ﷺga qayta-qayta (eʼtiroz bilan) murojaat qildim; meni koʻp murojaat qilishga faqat shu undadiki, qalbimga — odamlar u zotdan keyin uning oʻrnida turgan kishini aslo sevmas degan (fikr) joylangan edi va men — uning oʻrnida kim tursa, odamlar undan yomon shum (fol) koʻrur deb oʻylar edim; shu sababli Rasululloh ﷺ buni (imomlikni) Abu Bakrdan burib (boshqaga qaratish)ini istardim», dedi. Uni Ibn Umar, Abu Muso va Ibn Abbos (roziyallohu anhum) (ham) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi.