حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، وَأَبُو أُسَامَةَ ـ وَاللَّفْظُ لِجَرِيرٍ ـ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، وَقَالَ أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُدْعَى نُوحٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ يَا رَبِّ. فَيَقُولُ هَلْ بَلَّغْتَ فَيَقُولُ نَعَمْ. فَيُقَالُ لأُمَّتِهِ هَلْ بَلَّغَكُمْ فَيَقُولُونَ مَا أَتَانَا مِنْ نَذِيرٍ. فَيَقُولُ مَنْ يَشْهَدُ لَكَ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ وَأُمَّتُهُ. فَتَشْهَدُونَ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ ".
﴿ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا ﴾ فَذَلِكَ قَوْلُهُ جَلَّ ذِكْرُهُ ﴿ وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا ﴾ وَالْوَسَطُ الْعَدْلُ.(Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni Nuh chaqiriladi; u: ‹Labbayka va saʼdayka, ey Robbim!› deydi. (Alloh): ‹(Risolatni) yetkazdingmi?› deydi. U: ‹Ha› deydi. Uning ummatiga: ‹U sizlarga (risolatni) yetkazdimi?› deyiladi. Ular: ‹Bizga hech bir ogohlantiruvchi kelmadi› deydi. (Alloh Nuhga): ‹Senga kim guvohlik beradi?› deydi. U: ‹Muhammad va uning ummati› deydi. Shunda sizlar uning (risolatni) yetkazganiga guvohlik berasizlar», dedilar. Bu — ‹...va Rasul sizlarga guvoh boʻ lishi uchun› degan (oyatdir). Bu — Alloh azza zikruhuning: ‹Va shunday qilib Biz sizlarni — odamlarga guvoh boʻ lishingiz va Rasul sizlarga guvoh boʻ lishi uchun — oʻrta (adolatli) ummat qildik› (Baqara surasi, 143) degan soʻzidir. ‹Vasat› — adolat (degani)dir.