حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ
﴿ وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينُ ﴾ قَالَ هِيَ مُحْكَمَةٌ وَلَيْسَتْ بِمَنْسُوخَةٍ. تَابَعَهُ سَعِيدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ.(Ikrima, Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi:) ‹Va taqsimlash paytida qarindoshlar, yetimlar va miskinlar hozir boʻ lsalar...› (Niso surasi, 8). U (Ibn Abbos): «U — muhkam (amaldagi)dir, mansux (bekor qilingan) emas», dedi. Unga Saʼid ibn Jubayr (ham) Ibn Abbosdan (rivoyatda) mutobaat qildi (qoʻ shildi).