حَدَّثَنِي الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ إِدْرِيسَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاس ٍ ـ رضى الله عنهما ـ
﴿ وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ ﴾ قَالَ وَرَثَةً. {وَالَّذِينَ عَاقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ} كَانَ الْمُهَاجِرُونَ لَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَرِثُ الْمُهَاجِرُ الأَنْصَارِيَّ دُونَ ذَوِي رَحِمِهِ لِلأُخُوَّةِ الَّتِي آخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمْ فَلَمَّا نَزَلَتْ ﴿ وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ ﴾ نُسِخَتْ، ثُمَّ قَالَ {وَالَّذِينَ عَاقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ } مِنَ النَّصْرِ، وَالرِّفَادَةِ وَالنَّصِيحَةِ، وَقَدْ ذَهَبَ الْمِيرَاثُ وَيُوصِي لَهُ. سَمِعَ أَبُو أُسَامَةَ إِدْرِيسَ، وَسَمِعَ إِدْرِيسُ طَلْحَةَ.(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) — ‹Va har biriga vorislar belgiladik› (Niso surasi, 33) (haqida)) aytdi: (‹mavoliy›) — vorislar (degani). ‹Va qasamlaringiz bogʻlagan (ahddosh)lar›ga kelsak: muhojirlar Madinaga kelganlarida, muhojir — Paygʻambar ﷺ ular orasida (oʻ rnatgan) birodarlik sababli — ansoriydan, uning (oʻ z) qondoshlaridan tashqari, meros olar edi. ‹Va har biriga vorislar belgiladik› (oyati) nozil boʻ lganida, u (meros) nasx qilindi. Soʻng (Alloh): ‹Va qasamlaringiz bogʻlagan (ahddosh)lar› (degani) — nusrat (yordam), rifoda (moddiy koʻ mak) va nasihat (jihatidan boʻ ladi); meros esa (ular orasidan) ketdi, lekin unga (ahddoshga) vasiyat qilinadi (dedi).