حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ
﴿ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ ﴾. قَالَ نَزَلَتْ فِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُذَافَةَ بْنِ قَيْسِ بْنِ عَدِيٍّ، إِذْ بَعَثَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي سَرِيَّةٍ.(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) — ‹Allohga itoat qilinglar, Rasulga itoat qilinglar va oʻzingizdan boʻ lgan ish egalariga (ham itoat qilinglar)› (Niso surasi, 59) (haqida)) aytdi: U (oyat) Abdulloh ibn Huzofa ibn Qays ibn Adiy haqida — Paygʻambar ﷺ uni bir sariyyada (qoʻ shinda amir qilib) yuborganlarida — nozil boʻ ldi.