حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ كُنَّا فِي حَلْقَةِ عَبْدِ اللَّهِ فَجَاءَ حُذَيْفَةُ حَتَّى قَامَ عَلَيْنَا، فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَقَدْ أُنْزِلَ النِّفَاقُ عَلَى قَوْمٍ خَيْرٍ مِنْكُمْ. قَالَ الأَسْوَدُ سُبْحَانَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ
﴿ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرَكِ الأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ ﴾ فَتَبَسَّمَ عَبْدُ اللَّهِ، وَجَلَسَ حُذَيْفَةُ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ، فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ فَتَفَرَّقَ أَصْحَابُهُ، فَرَمَانِي بِالْحَصَا، فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ عَجِبْتُ مِنْ ضَحِكِهِ، وَقَدْ عَرَفَ مَا قُلْتُ، لَقَدْ أُنْزِلَ النِّفَاقُ عَلَى قَوْمٍ كَانُوا خَيْرًا مِنْكُمْ، ثُمَّ تَابُوا فَتَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ.(Aswad aytdi:) Biz Abdulloh (ibn Masʼud)ning halqasida (majlisida) edik; Huzayfa kelib, ustimizda turdi, salom berdi, soʻng: «Sizlardan yaxshiroq boʻ lgan bir qavmga nifoq (munofiqlik) nozil boʻ lgan (sinov sifatida kelgan)», dedi. Aswad: «Subhanalloh! Alloh: ‹Albatta munofiqlar doʻ zaxning eng past tabaqasidadir› (Niso surasi, 145) deydi-ku», dedi. Abdulloh tabassum qildi; Huzayfa masjidning bir chetida oʻ tirdi. Abdulloh (oʻrnidan) turganida, ashobi tarqab ketdi; (Abdulloh) menga mayda tosh (otib ishora) qildi; men uning oldiga bordim. Huzayfa: «Men uning kulganidan ajablandim — holbuki u men aytgan (gap)ni bildi (angladi); (men aytmoqchi boʻ lganim:) sizlardan yaxshiroq boʻ lgan bir qavmga nifoq nozil boʻ lgan edi, soʻng ular tavba qildi va Alloh ularning tavbasini qabul qildi», dedi.