حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، رضى الله عنه قَالَ كُنَّا نَغْزُو مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ مَعَنَا نِسَاءٌ فَقُلْنَا أَلاَ نَخْتَصِي فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ، فَرَخَّصَ لَنَا بَعْدَ ذَلِكَ أَنْ نَتَزَوَّجَ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ، ثُمَّ قَرَأَ
﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ ﴾(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan — yonimizda ayollar boʻ lmagan holda — gʻazot qilar edik. Biz: «Oʻ zimizni axta (bichib) qilmaymizmi?» dedik. U zot bizni bundan qaytardi, soʻng bizga — bir kiyim (ortiga) ayolga (vaqtincha nikoh bilan) uylanishimizga ruxsat berdilar, soʻng: ‹Ey iymon keltirganlar! Alloh sizlarga halol qilgan pokiza (narsa)larni harom qilmanglar...› (Moida surasi, 87) (oyatini) oʻqidilar.