حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ إِلَى اللَّهِ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلاً ـ ثُمَّ قَالَ ـ
﴿ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ ﴾ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ـ ثُمَّ قَالَ ـ أَلاَ وَإِنَّ أَوَّلَ الْخَلاَئِقِ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ، أَلاَ وَإِنَّهُ يُجَاءُ بِرِجَالٍ مِنْ أُمَّتِي فَيُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ، فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُصَيْحَابِي. فَيُقَالُ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ. فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ ﴿ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ﴾ فَيُقَالُ إِنَّ هَؤُلاَءِ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ ".(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Rasululloh ﷺ xutba qilib: «Ey odamlar! Albatta sizlar Allohga — yalangoyoq, yalangʻ och va sunnatsiz (xatna qilinmagan) holda — toʻplanasiz», dedilar, soʻng: ‹Biz birinchi yaratishni qanday boshlagan boʻ lsak, uni (shunday) qaytaramiz — bu — Bizning zimmamizdagi vaʼda; albatta Biz (shuni) qiluvchimiz› (Anbiyo surasi, 104) (oyatini) oxiriga qadar (oʻqidilar), soʻng: «Ogoh boʻ linglar, qiyomat kuni (kiyim) kiydiriladigan birinchi xaloyiq — Ibrohimdir. Ogoh boʻ linglar, mening ummatimdan baʼzi erkaklar keltiriladi va ular chap tomon(doʻ zax)ga olib ketiladi; men: ‹Ey Robbim, (bular) mening ashobim!› deyman. (Menga): ‹Sen ular sendan keyin nima (bidʼat-yangilik) chiqarganini bilmaysan› deyiladi. Shunda men solih banda (Iso) aytganidek: ‹Va men ular ichida boʻ lganimda, ularga guvoh edim; meni vafot ettirganingdan keyin esa, Sen ularning kuzatuvchisi (raqib)i boʻ lding...› (Moida surasi, 117) deyman. (Menga): ‹Albatta bular — sen ulardan ajralganingdan beri — doimo orqalariga (dindan) qaytib (murtad boʻ lib) keldilar› deyiladi», dedilar.