حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، قَالَ قَرَأَ ابْنُ عَبَّاسٍ
﴿ أَلاَ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلاَ حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ ﴾ وَقَالَ غَيْرُهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {يَسْتَغْشُونَ} يُغَطُّونَ رُءُوسَهُمْ ﴿ سِيءَ بِهِمْ ﴾ سَاءَ ظَنُّهُ بِقَوْمِهِ. ﴿ وَضَاقَ بِهِمْ ﴾ بِأَضْيَافِهِ ﴿ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ ﴾ بِسَوَادٍ. وَقَالَ مُجَاهِدٌ {أُنِيبُ} أَرْجِعُ.(Amr aytdi:) Ibn Abbos ‹Ogoh boʻ linglar! Ular Undan yashirinish uchun koʻ kraklarini buklaydi; ogoh boʻ linglar, kiyimlari bilan (oʻ zlarini) yopgan paytlarida ham...› (Hud surasi, 5) (deb) oʻqidi. Boshqa (rovi) Ibn Abbosdan (rivoyat qildi): ‹yastagʻshun› — boshlarini yopadilar. ‹Siya bihim› (Hud surasi, 77) — uning (Lutning) qavmi haqidagi gumoni yomon boʻ ldi. ‹Va zoqa bihim› (Hud surasi, 77) — mehmonlari (sababli toraydi). ‹Bi-qitʼin minal-layl› (Hud surasi, 81) — kechaning qora (qorongʻ uligi) bilan. Mujohid: ‹uniybu› — qaytaman (degani), dedi.