حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ قُرَيْشًا لَمَّا أَبْطَئُوا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالإِسْلاَمِ قَالَ " اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِسَبْعٍ كَسَبْعِ يُوسُفَ " فَأَصَابَتْهُمْ سَنَةٌ حَصَّتْ كُلَّ شَىْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ حَتَّى جَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرَى بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا مِثْلَ الدُّخَانِ قَالَ اللَّهُ
﴿ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ ﴾ قَالَ اللَّهُ {إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلاً إِنَّكُمْ عَائِدُونَ} أَفَيُكْشَفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَقَدْ مَضَى الدُّخَانُ وَمَضَتِ الْبَطْشَةُ.(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Quraysh — Paygʻambar ﷺga (qarshi) islomga sekinlik (eʼtiroz) qilganida, u zot: «Allohim, ularga (qarshi) menga Yusuf (zamonidagi) yetti (yil ochlik) kabi yetti (yil) bilan kifoya qil», dedilar. Shunda ularni bir yil (qahatchilik) tutdi — u har narsani halok qildi, hatto ular suyaklarni ham yedilar, hatto kishi osmonga qarar va oʻ zi bilan osmon orasida tutun (kabi narsa)ni koʻ rar edi. Alloh: ‹Bas, osmon ochiq tutun bilan keladigan kunni kutgin› (Duxon surasi, 10) dedi. Alloh: ‹Albatta Biz azobni ozgina aritamiz; (lekin) sizlar (kufrga) qaytuvchisiz› (dedi). Endi qiyomat kuni ulardan azob aritiladimi? Holbuki tutun (allaqachon) oʻ tdi va batsha (qattiq ushlash, Badr) (ham) oʻ tdi.