حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ هَيْتَ لَكَ قَالَ وَإِنَّمَا نَقْرَؤُهَا كَمَا عُلِّمْنَاهَا {مَثْوَاهُ} مُقَامُهُ {أَلْفَيَا} وَجَدَا
﴿ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ﴾ {أَلْفَيْنَا} وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ﴿ بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴾(Abu Voil, Abdulloh ibn Masʼuddan rivoyat qildi:) ‹Hayta lak (Beri kel)›. (Abdulloh:) Biz uni — bizga oʻ rgatilganidek — (shunday) oʻqiymiz. ‹Masvohu› — uning turar joyi; ‹alfayo› — (ikkalasi) topdi; ‹alfav obaahum (otalarini topdilar)› (Soffot surasi, 69); ‹alfayno (topdik)›. Ibn Masʼuddan (yana): ‹Bal ajibta va yasxarun (Balki sen ajablanding, ular esa masxara qiladilar)› (Soffot surasi, 12) (oʻqilgani rivoyat qilinadi).