حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ وَحَوْلَ الْبَيْتِ سِتُّونَ وَثَلاَثُمِائَةِ نُصُبٍ فَجَعَلَ يَطْعُنُهَا بِعُودٍ فِي يَدِهِ وَيَقُولُ
﴿ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا ﴾ ﴿ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ ﴾(Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Makkaga kirdilar — Bayt atrofida uch yuz oltmish (butparast) but bor edi. U zot ularni qoʻ lidagi bir tayoq bilan turta boshlab: ‹Haq keldi, botil yoʻq boʻ ldi; albatta botil — yoʻq boʻ luvchidir› (Isro surasi, 81), ‹Haq keldi; botil (qayta) na (yangidan) boshlaydi, na qaytaradi› (Saba surasi, 49) deb aytar edilar.