حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَا أَنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرْثٍ وَهْوَ مُتَّكِئٌ عَلَى عَسِيبٍ إِذْ مَرَّ الْيَهُودُ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ، فَقَالَ مَا رَابَكُمْ إِلَيْهِ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ يَسْتَقْبِلُكُمْ بِشَىْءٍ تَكْرَهُونَهُ فَقَالُوا سَلُوهُ فَسَأَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ فَأَمْسَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ شَيْئًا، فَعَلِمْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ، فَقُمْتُ مَقَامِي، فَلَمَّا نَزَلَ الْوَحْىُ قَالَ
﴿ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً ﴾.(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺ bilan bir ekinzorda edim — u zot xurmo novdasiga suyangan edilar — birdan yahudiylar oʻ tdi. Ularning baʼzisi baʼzisiga: ‹Undan ruh haqida soʻranglar› dedi. (Boshqasi:) ‹Undan nima (gumonga) tushdinglar?› dedi. Yana baʼzilari: ‹U sizlarga siz yomon koʻ radigan bir narsa bilan roʻ para boʻ lmaydi (javob qaytarmaydi)› dedi. Ular: ‹Undan soʻranglar› dedi va undan ruh haqida soʻradilar. Paygʻambar ﷺ (jim) toʻ xtab, ularga hech narsa qaytarmadilar; men u zotga vahy kelayotganini bildim va oʻ z joyimda turaverdim. Vahy nozil boʻ lganida, u zot: ‹Va sendan ruh haqida soʻraydilar; ayt: ‹Ruh — Robbimning amridandir; sizlarga ozgina (ilm)dan boshqa narsa berilmagan›› (Isro surasi, 85) (oyatini) (oʻqidilar).