حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ، شَيْخٍ مِنَ النَّخَعِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَطَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ إِلَى اللَّهِ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلاً
﴿ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ ﴾ ثُمَّ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ، أَلاَ إِنَّهُ يُجَاءُ بِرِجَالٍ مِنْ أُمَّتِي، فَيُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ، فَأَقُولُ يَا رَبِّ أَصْحَابِي فَيُقَالُ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ ﴿ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ ﴾ إِلَى قَوْلِهِ {شَهِيدٌ} فَيُقَالُ إِنَّ هَؤُلاَءِ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ ".(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ xutba qilib: «Albatta sizlar Allohga — yalangoyoq, yalangʻ och va sunnatsiz (xatna qilinmagan) holda — toʻplanasiz: ‹Biz birinchi yaratishni qanday boshlagan boʻ lsak, uni (shunday) qaytaramiz — bu — Bizning zimmamizdagi vaʼda; albatta Biz (shuni) qiluvchimiz› (Anbiyo surasi, 104)», dedilar, soʻng: «Albatta qiyomat kuni (kiyim) kiydiriladigan birinchi (zot) — Ibrohimdir. Ogoh boʻ linglar, mening ummatimdan baʼzi erkaklar keltiriladi va ular chap tomon(doʻ zax)ga olib ketiladi; men: ‹Ey Robbim, mening ashobim!› deyman. (Menga): ‹Sen ular sendan keyin nima (bidʼat) chiqarganini bilmaysan› deyiladi. Shunda men solih banda (Iso) aytganidek: ‹Va men ular ichida boʻ lganimda, ularga guvoh edim...› (degan oyatdan) to ‹...guvohman (degan soʻzigacha)› (Moida surasi, 117) deyman. (Menga): ‹Albatta bular — sen ulardan ajralganingdan beri — doimo orqalariga (dindan) qaytib (murtad boʻ lib) keldilar› deyiladi», dedilar.