حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى أَنْ أَسْأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ، عَنْ هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ،
﴿ وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا ﴾، فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لَمْ يَنْسَخْهَا شَىْءٌ. وَعَنْ ﴿ وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ ﴾ قَالَ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الشِّرْكِ.(Saʼid ibn Jubayr aytdi:) Abdurrahmon ibn Abzo menga — bu ikki oyat haqida — Ibn Abbosdan soʻrashni buyurdi: ‹Va kim bir moʻminni qasdan oʻ ldirsa...› (Niso surasi, 93). Men undan soʻradim; u: «Uni hech narsa nasx qilmadi», dedi. ‹Va ular Allohga (qoʻ shib) boshqa ilohga ibodat qilmaydilar› (Furqon surasi, 68) haqida (soʻraganimda): «(Bu) — shirk ahli haqida nozil boʻ ldi», dedi.