حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ صَعِدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الصَّفَا ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ " يَا صَبَاحَاهْ " فَاجْتَمَعَتْ إِلَيْهِ قُرَيْشٌ قَالُوا مَا لَكَ قَالَ " أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ الْعَدُوَّ يُصَبِّحُكُمْ أَوْ يُمَسِّيكُمْ أَمَا كُنْتُمْ تُصَدِّقُونِي ". قَالُوا بَلَى. قَالَ " فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَىْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ". فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَلِهَذَا جَمَعْتَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ [quran sura="111" aya_start="1" aya_end="1"]{تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ}.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ bir kuni Safo (tepaligi)ga chiqdilar va: «Ey (sahar) xavfi (yo sabohah)!» deb (nido) qildilar. Quraysh uning yoniga toʻplandi va: «Senga nima boʻ ldi?» dedi. U zot: «Aytinglar-chi, agar men sizlarga — dushman ertalab yoki kechqurunda sizlarga (hujum bilan) keladi (deb) xabar bersam, meni tasdiqlar edingizmi?» dedilar. Ular: «Ha», dedi. U zot: «Bas, men — qattiq azob oldida — sizlarga ogohlantiruvchiman», dedilar. Abu Lahab: «(Butun kun) halok boʻ lgur! Bizni shuning uchun toʻpladingmi?» dedi. Shunda Alloh: ‹Abu Lahabning ikki qoʻ li halok boʻ ldi (va oʻ zi ham halok boʻ ldi)› (Masad surasi, 1) (oyatini) nozil qildi.