حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ ذَكَرْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ حَدِيثَ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنِ امْرَأَةٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ يَعْقُوبَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ مِثْلَ حَدِيثِ مَنْصُورٍ.
(Sufyon aytdi:) Men Abdurrahmon ibn Obisga Mansurning hadisini — Ibrohimdan, Alqamadan, Abdulloh (ibn Masʼud)dan: «Rasululloh ﷺ vosila (soch ulovchi ayol)ni laʼnatladilar» (degan rivoyatni) — zikr qildim. U: «Men uni Ummu Yaʼqub deyiladigan bir ayoldan, Abdulloh (ibn Masʼud)dan — Mansurning hadisi misli — eshitdim», dedi.