حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه أُوصِي الْخَلِيفَةَ بِالْمُهَاجِرِينَ الأَوَّلِينَ أَنْ يَعْرِفَ لَهُمْ حَقَّهُمْ، وَأُوصِي الْخَلِيفَةَ بِالأَنْصَارِ الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالإِيمَانَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُهَاجِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْبَلَ مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَيَعْفُوَ عَنْ مُسِيئِهِمْ.
(Umar (roziyallohu anhu) aytdi:) Men (oʻ zimdan keyingi) xalifaga avvalgi muhojirlar haqida — ularning haqqini tanishini (eʼtirof etishini) — vasiyat qilaman; va xalifaga — Paygʻambar ﷺ hijrat qilishidan oldin (Madinada) makonni va iymonni (oʻ zlariga) joylab olgan ansorlar haqida — ularning yaxshilik qiluvchisidan (yaxshilikni) qabul qilishni va yomonlik qiluvchisini avf etishni — vasiyat qilaman.