حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، وَعَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَقْبَلَتْ عِيرٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَنَحْنُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَثَارَ النَّاسُ إِلاَّ اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً فَأَنْزَلَ اللَّهُ
﴿ وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا ﴾(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi:) Juma kuni bir (savdo) karvon keldi — biz Paygʻambar ﷺ bilan (birga) edik; odamlar (unga) otildi (tarqaldi) — faqat oʻ n ikki kishidan boshqa. Shunda Alloh ‹Va ular biror tijorat yoki oʻ yin-kulgini koʻ rganlarida, unga (qarab) tarqalib ketdilar...› (Jumua surasi, 11) (oyatini) nozil qildi.