حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَابِسٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ قَالَ كُنَّا نَرْفَعُ الْخَشَبَ بِقَصَرٍ ثَلاَثَةَ أَذْرُعٍ أَوْ أَقَلَّ، فَنَرْفَعُهُ لِلشِّتَاءِ فَنُسَمِّيهِ الْقَصَرَ.
(Abdurrahmon ibn Obis, Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan — ‹Albatta u (doʻ zax) — saroydek (qasr) uchqunlar otadi› (Mursalot surasi, 32) (haqida)) aytdi: Biz xodalarni — uch gaz yoki undan kamroq (uzunlikda) — qirqib (kesib) olar, soʻng uni qish (oʻ tini) uchun koʻ tarib qoʻ yar va uni ‹qasar› deb atar edik.