حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ". يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Rasululloh ﷺ rukuʼ va sajdalarida «Subhonaka-llohumma robbano va bihamdik, allohummagʻ firli (Pokim Sen, ey Allohim, Robbimiz, va Senga hamd bilan (tasbeh aytaman); Allohim, meni magʻ firat qil)» (deb) koʻ p aytar edilar — (bu bilan u zot) Qurʼonni (yaʼni Nasr surasidagi amrni) taʼvil (ado) qilar edilar.