حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ، سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عُثْمَانَ بْنِ مَظْعُونٍ التَّبَتُّلَ، وَلَوْ أَذِنَ لَهُ لاَخْتَصَيْنَا.
(Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ Usmon ibn Mazʼunga tabattul (uylanmay, dunyodan voz kechib ibodatga berilish)ni rad qildilar (qaytardilar); agar u zot unga izn berganlarida edi, biz (oʻ zimizni) bichdirib (axta qilib) olgan boʻ lar edik.