حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فِي قَوْلِهِ
﴿ وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ ﴾ إِلَى آخِرِ الآيَةِ، قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ الرَّجُلِ، قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ، فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا، وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ، فَيَدْخُلَ عَلَيْهِ فِي مَالِهِ، فَيَحْبِسُهَا، فَنَهَاهُمُ اللَّهُ عَنْ ذَلِكَ.(Oisha (roziyallohu anho) — Uning ‹Sendan ayollar haqida fatvo soʻraydilar; ayt: ‹Alloh sizlarga ular haqida fatvo beradi...›› (Niso surasi, 127) degan soʻzi haqida — oyatning oxirigacha) aytdi: «U — bir kishining qaramogʻ ida (himoyasida) boʻ lgan yetim qiz(dir)ki, u (qiz) uning molida unga sherik boʻ lgan boʻ ladi; bas, u (kishi) unga uylanishdan yuz oʻ giradi (xohlamaydi), (lekin) uni boshqaga nikohlab berishni (ham) yoqtirmaydi — (boshqa kishi) uning molida oʻ ziga (sherik boʻ lib) kirishidan (qoʻ rqib) — shu sababli uni ushlab turadi (boshqaga bermaydi). Alloh ularni bundan qaytardi.»