حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ، كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جُلُوسًا فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ تَعْرِضُ نَفْسَهَا عَلَيْهِ فَخَفَّضَ فِيهَا النَّظَرَ وَرَفَعَهُ فَلَمْ يُرِدْهَا، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " أَعِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ". قَالَ مَا عِنْدِي مِنْ شَىْءٍ. قَالَ " وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ". قَالَ وَلاَ خَاتَمًا مِنَ حَدِيدٍ وَلَكِنْ أَشُقُّ بُرْدَتِي هَذِهِ فَأُعْطِيهَا النِّصْفَ، وَآخُذُ النِّصْفَ. قَالَ " لاَ، هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺning huzurida oʻ tirgan edik; shu payt u zotning oldigʻa bir ayol — oʻ zini u zotga taklif qilgani — keldi. U zot unga nazarlarini pasaytirdilar (tushirdilar) va koʻ tardilar — (lekin) uni istamadilar. Shunda u zotning ashobidan bir kishi: «Uni menga nikohlab ber, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Senda biror narsa bormi?» dedilar. U: «Menda hech narsa yoʻq», dedi. U zot: «Temirdan (yasalgan) uzuk (ham yoʻq)mi?» dedilar. U: «Temirdan (yasalgan) uzuk (ham yoʻq); lekin men mana shu burdamni (yopinchigʻ imni) yorib (ikkiga boʻ lib), yarmini unga beraman, yarmini oʻ zim olaman», dedi. U zot: «Yoʻq. Senda Qurʼondan biror narsa bormi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bor, men uni senga — senda (yodda) boʻ lgan Qurʼon evaziga — nikohlab berdim», dedilar.