حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رضى الله عنه أَنَّ عَبْدَ، الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِهِ أَثَرُ صُفْرَةٍ فَسَأَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ تَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ " كَمْ سُقْتَ إِلَيْهَا ". قَالَ زِنَةَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Abdurrahmon ibn Avf Rasululloh ﷺning oldigʻa — (ustida) sariq (zaʼfaron) izi bor holda — keldi. Rasululloh ﷺ undan soʻradilar; u — ansorlardan bir ayolga uylanganini — u zotga xabar berdi. U zot: «Unga qancha (mahr) berding?» dedilar. U: «Bir danak (nawat) ogʻ irligida oltin», dedi. Rasululloh ﷺ: «Valima (toʻ y taomi) qil — bir qoʻ y (bilan) boʻ lsa ham», dedilar.