حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمَا لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ يَقُولُ حِينَ يَأْتِي أَهْلَهُ بِاسْمِ اللَّهِ، اللَّهُمَّ جَنِّبْنِي الشَّيْطَانَ، وَجَنِّبِ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا، ثُمَّ قُدِّرَ بَيْنَهُمَا فِي ذَلِكَ، أَوْ قُضِيَ وَلَدٌ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيْطَانٌ أَبَدًا ".
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Agar ulardan biri — oʻ z ahliga (xotiniga) yaqinlashgan paytda — ‹Bismillah; Allohim, meni shaytondan yiroq qil va Sen bizga rizq (bola) qilgan (narsa)ni shaytondan yiroq qil› desa, soʻng ikkovi orasida (shu yaqinlikda) bir (bola) taqdir qilinsa (yoki bola nasib etilsa), unga aslo shayton zarar yetkazolmaydi», dedilar.