حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْأَلُ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ " أَيْنَ أَنَا غَدًا أَيْنَ أَنَا غَدًا ". يُرِيدُ يَوْمَ عَائِشَةَ، فَأَذِنَ لَهُ أَزْوَاجُهُ يَكُونُ حَيْثُ شَاءَ، فَكَانَ فِي بَيْتِ عَائِشَةَ حَتَّى مَاتَ عِنْدَهَا. قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَاتَ فِي الْيَوْمِ الَّذِي كَانَ يَدُورُ عَلَىَّ فِيهِ فِي بَيْتِي، فَقَبَضَهُ اللَّهُ، وَإِنَّ رَأْسَهُ لَبَيْنَ نَحْرِي وَسَحْرِي، وَخَالَطَ رِيقُهُ رِيقِي.
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ — oʻ zlari vafot etgan (oʻ sha) kasalliklarida — «Men ertaga qaerda (boʻ laman)? Men ertaga qaerda?» deb soʻrar edilar — Oishaning kunini (navbatini) nazarda tutar edilar. Bas, zavjalari u zotga — xohlagan (joy)larida boʻ lishga — izn berdi. Shu sababli u zot Oishaning uyida boʻ ldilar — to uning huzurida vafot etgunlarigacha. Oisha aytdi: «U zot — mening (uyimda navbatim) aylangan (oʻ sha) kunda, mening uyimda vafot etdilar; Alloh u zotni — boshlari mening boʻ ynim va koʻ ksim orasida boʻ lgan holda — (vafot ettirib) oldi; va u zotning soʻ lagi mening soʻ lagimga qoʻ shildi (aralashdi).»