حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ رِجْلُهُ فَأَقَامَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ، ثُمَّ نَزَلَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ آلَيْتَ شَهْرًا. فَقَالَ " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ".
(Humayd at-Taviyl, Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ni (shunday) deganini eshitdi:) Rasululloh ﷺ oʻ z zavjalaridan (uzoqlashishga) iylo (qasam) qildilar — u zotning oyoqlari (yiqilishdan) chiqib ketgan edi — va oʻ z (yuqori) xonasida yigirma toʻ qqiz (kun) turdilar, soʻng (xonadan) tushdilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, sen bir oy(ga) iylo qilgan eding-ku» dedi. U zot: «Oy — (baʼzan) yigirma toʻ qqiz (kun)dir» dedilar.