حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، رضى الله عنهما كَانَ يَقُولُ فِي الإِيلاَءِ الَّذِي سَمَّى اللَّهُ لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ بَعْدَ الأَجَلِ إِلاَّ أَنْ يُمْسِكَ بِالْمَعْرُوفِ، أَوْ يَعْزِمَ بِالطَّلاَقِ، كَمَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ.
(Nofiʼ rivoyat qildi)ki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) — Alloh nomini aytgan (zikr qilgan) iylo haqida (shunday) der edi: «(Belgilangan) muddatdan keyin hech kimga — maʼruf (yaxshilik) bilan (xotinini) ushlab turish, yoki Alloh (azza va jalla) buyurgandek taloqni qatʼiy (azm) qilishdan boshqa — (yoʻ l) halol boʻ lmaydi.»