قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنَهَا أَفَتَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ ". مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لاَ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ، وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ ".
(Zaynab aytdi:) Men Ummu Salama (roziyallohu anho)ni (shunday) deganini eshitdim: Bir ayol Rasululloh ﷺning oldiga kelib: «Ey Allohning Rasuli, qizimning eri vafot etdi; uning koʻ zi ogʻ riyapti — unga surma qoʻ ysam (boʻ ladimi)?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Yoʻq» dedilar — ikki yoki uch marta; har safar «Yoʻq» der edilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «(Idda) faqat toʻ rt oy-u oʻ n (kun)dir; (avval) birortangiz johiliyatda bir yil boshida (oxirida) tezak otar edi (yaʼni endi idda juda yengil)» dedilar.