حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ، سَمِعَ أَبَا حَاتِمٍ الأَشْهَلَ بْنَ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى غُلاَمٍ لَهُ خَيَّاطٍ، فَقَدَّمَ إِلَيْهِ قَصْعَةً فِيهَا ثَرِيدٌ ـ قَالَ ـ وَأَقْبَلَ عَلَى عَمَلِهِ ـ قَالَ ـ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ ـ قَالَ ـ فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُهُ فَأَضَعُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ ـ قَالَ ـ فَمَا زِلْتُ بَعْدُ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ.
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺ bilan (birga) u zotning bir tikuvchi (xayyot) xizmatkorining oldiga kirdim; u u zotga ichida sarid boʻ lgan bir tovoq (qosa) taqdim qildi va oʻ z ishiga yuzlandi (ishiga qaytdi). Paygʻambar ﷺ dubba (qovoq)ni terib (qidirib) yeya boshladilar. Men ham uni (qovoqni) terib, uni u zotning oldilariga qoʻ ya boshladim. Bas, undan keyin men dubba (qovoq)ni doimo yaxshi koʻ raman.