حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ كُنَّا نَأْتِي أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ وَخَبَّازُهُ قَائِمٌ قَالَ كُلُوا فَمَا أَعْلَمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَغِيفًا مُرَقَّقًا حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ، وَلاَ رَأَى شَاةً سَمِيطًا بِعَيْنِهِ قَطُّ.
(Qatoda aytdi:) Biz Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning oldiga kelar edik — uning novvoyi (xabbozi) tik turgan (holda) edi. U: «Yenglar; men Paygʻambar ﷺni — to Allohga yoʻ liqguncha — yupqa (nozik) bir non (qurs) koʻ rganlarini bilmayman, na (tuklari) kuydirilgan bir qoʻ yni oʻ z koʻ zlari bilan koʻ rganlarini (bilmayman)» dedi.