حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرْسِلُ كَلْبِي وَأُسَمِّي فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ، فَأَخَذَ فَقَتَلَ فَأَكَلَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ ". قُلْتُ إِنِّي أُرْسِلُ كَلْبِي أَجِدُ مَعَهُ كَلْبًا آخَرَ، لاَ أَدْرِي أَيُّهُمَا أَخَذَهُ. فَقَالَ " لاَ تَأْكُلْ فَإِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى غَيْرِهِ ". وَسَأَلْتُهُ عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " إِذَا أَصَبْتَ بِحَدِّهِ، فَكُلْ، وَإِذَا أَصَبْتَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ، فَإِنَّهُ وَقِيذٌ، فَلاَ تَأْكُلْ ".
(Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi:) Men: «Ey Allohning Rasuli, men oʻ z itimni qoʻ yib yuboraman va (Allohning) nomi(ni) zikr qilaman (nima boʻ ladi)?» dedim. Paygʻambar ﷺ: «Oʻ z itingni qoʻ yib yuborib, (Allohning) nomi(ni) zikr qilgan boʻ lsang — u (ovni) tutib, oʻ ldirib, (soʻng) yesa — yema; chunki u uni faqat oʻ zi uchun ushladi» dedilar. Men: «Men oʻ z itimni qoʻ yaman, soʻng uning bilan (birga) boshqa bir itni topaman — qaysi biri uni tutganini bilmayman» dedim. U zot: «Yema; chunki sen oʻ z itingga (Allohning) nomi(ni) zikr qilding, boshqasiga esa zikr qilmading» dedilar. Men u zotdan miʼrod ovi haqida (ham) soʻradim. U zot: «Oʻ z tigʻ i (uchi) bilan ursang — ye; yon (kund) tomoni bilan urib, oʻ ldirsa — u vaqiz(dir), yema» dedilar.