حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنِي ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّا قَوْمٌ نَتَصَيَّدُ بِهَذِهِ الْكِلاَبِ. فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ، فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ، إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ، فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِنْ خَالَطَهَا كَلْبٌ مِنْ غَيْرِهَا، فَلاَ تَأْكُلْ ".
(Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺdan soʻradim, (shunday) dedim: «Biz — mana shu itlar bilan ov qiladigan qavmmiz.» U zot: «Oʻ rgatilgan itlaringni qoʻ yib yuborib, Allohning nomini zikr qilgan boʻ lsang, ular sen uchun ushlab bergan (ov)dan — ye; magar it (oʻ zi) yesa, yema; chunki men — uni faqat oʻ zi uchun ushlagan boʻ lishidan — qoʻ rqaman. Agar unga oʻ zidan boshqa bir it aralashsa, yema» dedilar.