حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ لَنَا مُدًى. فَقَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ الظُّفُرَ وَالسِّنَّ، أَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ، وَأَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ ". وَنَدَّ بَعِيرٌ فَحَبَسَهُ فَقَالَ " إِنَّ لِهَذِهِ الإِبِلِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا هَكَذَا ".
(Abaya ibn Rofiʼ, bobosi (Rofiʼ ibn Xadij) (roziyallohu anhu)dan (rivoyat qildi)ki,) u: «Ey Allohning Rasuli, bizda pichoqlar (mudya) yoʻq» dedi. U zot: «Qonni oqizgan va ustiga Allohning nomi zikr qilingan (narsa) bilan (soʻ yilgan)ni ye — tirnoq va tishdan boshqa (bilan); tirnoqqa (kelsa) — u habashalarning pichogʻ i; tishga (kelsa) — u suyak(dir)» dedilar. (Shu payt) bir tuya qochdi; u (Rofiʼ) uni (otib) toʻ xtatdi. U zot: «Albatta bu tuyalarning — yovvoyi (hayvon)larning qochqoqlari kabi — qochqoqlari bordir; bas, ulardan qaysi biri sizlarni yengsa (qochsa), unga mana shunday qilinglar» dedilar.