حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ بَعْجَةَ الْجُهَنِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَسَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَصْحَابِهِ ضَحَايَا، فَصَارَتْ لِعُقْبَةَ جَذَعَةٌ. فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَارَتْ جَذَعَةٌ. قَالَ " ضَحِّ بِهَا ".
(Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ ashobi (sahobalari) orasida qurbonliklar taqsimladilar; Uqbaga bir jadaʼa (bir yoshli echki) tegdi. Men: «Ey Allohning Rasuli, (menga) jadaʼa tegdi» dedim. U zot: «(Mayli) uni qurbon qil» dedilar.