حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا وَحَاضَتْ بِسَرِفَ، قَبْلَ أَنْ تَدْخُلَ مَكَّةَ وَهْىَ تَبْكِي فَقَالَ " مَا لَكِ أَنَفِسْتِ ". قَالَتْ نَعَمْ. قَالَ " إِنَّ هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ، فَاقْضِي مَا يَقْضِي الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ ". فَلَمَّا كُنَّا بِمِنًى أُتِيتُ بِلَحْمِ بَقَرٍ، فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَزْوَاجِهِ بِالْبَقَرِ.
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ uning oldiga kirdilar — u (Oisha) Makkaga kirishdan oldin Sarifda hayz koʻ rgan va yigʻ layotgan edi. U zot: «Senga nima boʻ ldi, hayz koʻ rdingmi?» dedilar. U: «Ha» dedi. U zot: «Bu — Alloh Odam qizlariga yozgan (taqdir qilgan) bir ish(dir); bas, hoji (kishi) bajaradigan (amal)larni bajar — faqat Baytni tavof qilma» dedilar. Biz Minoda boʻ lganimizda, menga mol (sigir) goʻshti keltirildi; men: «Bu nima?» dedim. Ular: «Rasululloh ﷺ oʻ z zavjalari nomidan sigir (qurbon) qildilar» dedi.