حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَخِي يَشْتَكِي بَطْنَهُ. فَقَالَ " اسْقِهِ عَسَلاً ". ثُمَّ أَتَى الثَّانِيَةَ فَقَالَ " اسْقِهِ عَسَلاً ". ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ فَعَلْتُ. فَقَالَ " صَدَقَ اللَّهُ، وَكَذَبَ بَطْنُ أَخِيكَ، اسْقِهِ عَسَلاً ". فَسَقَاهُ فَبَرَأَ.
(Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, bir kishi Paygʻambar ﷺning oldiga kelib: «Akamning qorni ogʻ riyapti» dedi. U zot: «Unga asal ichir» dedilar. Soʻng (u) ikkinchi marta keldi; u zot (yana): «Unga asal ichir» dedilar. Soʻng (uchinchi marta) kelib: «(Shunday) qildim (lekin foyda boʻ lmadi)» dedi. U zot: «Alloh rost (aytdi), akangning qorni yolgʻ on (aytdi); unga asal ichir» dedilar. (U) unga ichirdi; (akasi) sogʻ aydi.