حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ نَفَثَ فِي كَفَّيْهِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَبِالْمُعَوِّذَتَيْنِ جَمِيعًا، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ، وَمَا بَلَغَتْ يَدَاهُ مِنْ جَسَدِهِ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا اشْتَكَى كَانَ يَأْمُرُنِي أَنْ أَفْعَلَ ذَلِكَ بِهِ. قَالَ يُونُسُ كُنْتُ أَرَى ابْنَ شِهَابٍ يَصْنَعُ ذَلِكَ إِذَا أَتَى إِلَى فِرَاشِهِ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Rasululloh ﷺ — oʻ z toʻ shaklariga (yotgʻ ani) borgan paytlarida — ikki kaftlariga «Qul huvalloohu ahad» va ikki muavviza (Falaq va Nos suralari)ni — barchasini — puflab (oʻqib) dam solar, soʻng ular bilan yuzlari va badanlaridan qoʻ llari yetadigan (joy)ini masx qilar (silar) edilar. Oisha aytdi: U zot kasallanganlarida, men buni oʻ zlariga qilishimni buyurar edilar. (Yunus: «Men Ibn Shihobni — toʻ shagiga borgan paytda shunday qilganini — koʻ rar edim» dedi.)